زندگی گرمی دل های به هم پیوسته است
تا در ان دوست نباشد همه درها بسته است
در ضمیرت اگر این گل ندمیده ست هنوز
عطر جان پرور عشق
گر به صحرای نهادت نوزیده ست هنوز
دانه ها را باید از نو کاشت
آب و خورشید و نسیمش را از مایه جان
خرج می باید کرد
رنج می باید برد
دوست می باید داشت
--------------------------
ای همه مردم ، در این جهان به چه کارید
عمر گرانمایه را چگونه گذرانید
هرچه در عالم بود اگر به کف آرید
هیچ ندارید اگر که عشق ندارید
وای شمادل به عشق اگر نسپارید
گر به ثریا رسید هیچ نیرزید
عشق بورزید . دوست بدارید

(فریدون مشری)